Seks voor brood


Beste lezer

Dit onderwerp is er een dat mijn hart raakt, waar ik om huil, wakker van lig en boos word. Prostitutie, het is al zo oud als de straat, het is taboe en over het algemeen niet veel over geweten, toch niet wie die meisjes achter het raam zijn, wat hun motivatie is, laat staan wat hun dromen zijn. Vandaag wil ik spreken voor zij, die tijdens de oorlog niet anders konden dan vluchten in seks en zij die vandaag online hun diensten aanbieden om eten op tafel te krijgen.

Toen: Wereld Oorlog I en II

Lang na de feiten wordt er over deze verbeten pijn niet of nauwelijks gesproken.
De pijn van noodgedwongen jezelf te verkopen om je kinderen toch eten te kunnen geven. Velen hadden geen keus, of je nu alleenstaande moeder was, getrouwd, of nog thuis woonde. Er zijn verhalen van meisjes die amper 17 jaar zijn en moeten ‘meehelpen’ in het café van hun ouders. Waar ze schenkster waren en de soldaten moesten verleiden. Sommigen kickten op het gemeenschap hebben met mannen in uniform en hadden er plezier in, maar vaak was de situatie schrijnender.
De onwettige kinderen dat het met zich mee bracht steeg fenomenaal. Er zijn cijfers van mijn eigen dorp waarin het aantal onwettige kinderen in vijf jaar tijd van 0 tot 22,42 procent steeg.
Om het moreel van de soldaten op te krikken werden ze getolereerd, maar om de geslachtsziekten die het met zich mee bracht, verguisd. Als ontuchtvrouw, want ja, zo werd je genoemd, moest je altijd een boekje met je meedragen. Je kan het een soort van paspoort noemen, met je medische gegevens in, die konden worden opgevraagd door de klant. Het gaf hen het gevoel van veiligheid dat de vrouwen geen geslachtsziekten hadden en daarmee werden ze ook voor geslachtsziekten verantwoordelijk gehouden.

Nu: Online diensten aanbieden

Het Schipperskwartier in Antwerpen ligt er verlaten bij sinds de corona-maatregelen van kracht zijn. Prostituees, of ze nu werkzaam zijn in een massage salon of als escorte, moesten de deuren noodgedwongen sluiten, en zitten daarom vaak met een hoge financiële nood.
In België is prostitutie nog niet gelegaliseerd, het beroep prostituee is niet erkend. Dit heeft een aantal grote gevolgen. Zo kan een prostituee niet naar de rechter stappen als er misbruik wordt gemaakt van arbeidsverhoudingen, maar prostituees hebben ook zelden tot nooit recht op een uitkering als ze zonder werk vallen.
Prostituees leiden dezer dagen honger, de meesten van hen hebben geen spaarpotje en hebben dus ook geen eten. Er zijn ook vrouwen die dagelijks een hotelkamer betaalden, en nu op straat staan.
Sommige prostituees blijven hun diensten online aanbieden om toch brood op de plank te krijgen.

“Vele prostituees blijven doorwerken, uit financiële noodzaak . Ze hebben geen recht op een uitkering en hebben vaak een gezin te onderhouden” Wendy Gabriëls, vzw Violett

Maar er is ook hoop! Vrouwen vinden juist nu vaker de kracht om uit de prostitutie te stappen. Organisaties zoals Cherut en Stichting de haven (Nederland) werken al jaren met deze vrouwen samen. Ze bieden praktische hulp zoals boodschappen doen, papieren in orde brengen maar nog belangrijker, ze bieden een luisterend oor. Veel vrouwen zijn het slachtoffer van mensenhandel, loverboys, of hebben geen andere keuze omwille van geldnood.
En al die hulp, dat opgebouwde vertrouwen werpt vandaag zijn vruchten af. Door de coronacrisis vinden veel vrouwen hun weg naar deze organisaties en vragen om hulp.

Conclusie

In zeker zin is er vandaag de dag weinig verschil tussen de prostituees tijdens de wereld oorlogen en nu.
  • Toen werden ze gedwongen door hun ouders nu door loverboys
  • Toen was de situatie zo prangend dat het niet anders kon, en dat is nu nog zo
  • Toen waren ze een schandplek voor de maatschappij, nu zijn ze nog steeds geen statuut waardig

Oorlog komt met veel meer littekens dan met ere-tekens, zo voor de soldaten, maar ook voor de vrouwen die achterbleven.
Ook corona komt met veel meer littekens dan met ere-tekens, zo voor de zorgverleners, maar ook voor de vrouwen die nu zichzelf voorbijgaan om ook te kunnen zorgen.


Bedankt voor het lezen en tot een volgende keer.

Liene


Bronnen:

De Panne. (2016). Aperitieflezing 'Flirten met Mars en Venus. Oorlog en prostitutie 1914-1918'. Geraadpleegd op 12 mei 2020, op http://www.depanne.be/product/2048/aperitieflezing-flirten-met-mars-en-venus-oorlog-en-prostitutie-1914-1918

Mertens, C. (2020, 30 maart). Ondanks prostitutieverbod blijven sekswerkers hun diensten (vaak online) aanbieden. Geraadpleegd op 11 mei 2020, op https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/03/30/ondanks-tijdelijk-verbod-blijven-vele-prostitues-hun-diensten-aa/

De Meyer, E. (2016). Welk sociaal statuut voor de prostituees? Naar een legalisering van prostitutie in België. Geraadpleegd op 11 mei 2020, op https://lib.ugent.be/fulltxt/RUG01/002/272/239/RUG01-002272239_2016_0001_AC.pdf

Steen, G. (2016, 4 juni). Ze deden tot 30 soldaten per dag. Het laatste nieuws. Geraadpleegd op 11 mei 2020, op https://www.hln.be/in-de-buurt/diksmuide/-ze-deden-tot-30-soldaten-per-dag~a46e5b17/

Stichting de Haven. (2020). [Facebook]. Geraadpleegd op 12 mei 2020, op https://www.facebook.com/search/top/?q=stichting%20de%20haven&epa=SEARCH_BOX

Cherut. (2020). [Facebook]. Geraadpleegd op 12 mei 2020, op https://www.facebook.com/Cherut-Belgium-1832329507087130/ 

Reacties