Helden en hun hoofd
Beste lezer
Gezond zijn, het
is een zegen, zeker in deze dagen ben ik er extra dankbaar voor. Gezond zijn in
je hoofd, is minstens even belangrijk en in deze tijd vaak een extra uitdaging, ook voor mij. Vandaag wil ik hebben over helden en hun hoofd.
Helden, vandaag de
dag zijn het de mensen die op de intensieve zorg staan, ze redden levens en moeten leven loslaten. Zij houden in het bejaardentehuis de hand vast van diegene
die de laatste keer ademt. Draaien overuren en zweten zich kapot achter
mondmaskers.
Als je door onze
straat rijdt zie je op veel plaatsen een wit laken hangen, sommigen zijn met
tekst bespoten en uiten hun dankbaarheid naar het zorgpersoneel. Iedere avond
om 8 uur luiden de kerkklokken als eerbetoon en dienen tegelijk als oproep om
in je voordeur te gaan staan en te klappen voor de mensen die overuren draaien
in de zorginstellingen. Het is een mooi gebaar en het doet de mensen deugt,
maar is het genoeg?
Klappen we
vandaag ook voor de deserteurs van de zorg? Zij die het niet meer trekken en
opgebrand thuis zitten, of zij die bang zijn?
Een held op sokken
 |
| Figuur 1 |
Dinsdag 4 mei 1915,
bij een kappelletje in Pollinkhove staat een 20-jarige soldaat geblinddoekt en krijgt van de aalmoezenier een laatste kruisteken op het hoofd. 12 militairen
laden hun geweer, richten en vuren. ’t Is deze keer niet op de vijand, maar op Paul
Vandenbosch. Een jongen die zich in 1914 vrijwillig had aangemeld bij het leger en voor altijd veranderd als hij twee van zijn kameraden op zijn wachtpost verliest.
Nu staat hij terecht voor landverraad, want vluchten als je bang bent; dat doe je niet...
Soldaten liepen
vaak grote lichamelijke letsels op zoals een geamputeerde arm of been, maar ze
liepen minstens even vaak met het onzichtbare letsel rond, het posttraumatisch stresssyndroom, Toen in Vlaanderen gekend als “d’n klop” en in Engeland als "shell shock". Lang werden zij de lafaards genoemd, te bang om te vechten en daarom gekleineerd.
De vergelijking
is snel gemaakt tussen de helden van nu en de helden van de oorlog. Zij streden
ook voor de redding van het volk, liepen daarbij het risico het leven te laten,
zagen hun familie een lange tijd niet, waren ook bang en gingen toch door...
Laten we dus niet vergeten dat helden ook mensen zijn..., en wat meer nodig hebben dan geklap en een wit laken.
Bedankt voor het lezen en tot een volgende keer!
Liene
Bronnen:
Shellshock. (2020, 13 januari). In Wikipedia.Geraadpleegd op
26 mei 2020, op https://nl.wikipedia.org/wiki/Shellshock_(psychiatrie)
Schimmel. R. (z.d.). De soldaat verdwijnt wel uit de oorlog, de oorlog niet
uit de soldaat. Geraadpleegd op 26 mei 2020, op
Mertens, D., Scheerlinck, C., Raskin, K., De Bruycker, Z., Diedrickx, H., Humblet, E. (2020, 13 maart). Wie zorgt voor de zorgers als dit allemaal voorbij is? Geraadpleegd op 26 mei 2020, op https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/03/29/wie-zorgt-voor-de-zorgkundigen/
Figuur 1
Shell shock eyes. Overgenomen van Google. Geraadpleegd op 26 mei 2020, op https://www.google.com/search?q=shell+shock+eyes&tbm=isch&hl=nl&ved=2ahUKEwjwlM_A3NHpAhUKHuwKHY9BAucQrNwCKAB6BAgBEDQ&biw=1759&bih=787#imgrc=VYxE1wbhJpswIM
Reacties
Een reactie posten