Overheidssteun


Beste lezer
Ik heb me de laatste maanden al verbaasd over onze politieke leiders en tot wat ze in staat zijn. Na maanden van kibbelen, zwarte pieten doorschuiven, onderhandelen, formateurs en koninklijke bezoeken, slagen ze erin een noodregering uit de grond te stampen. Want ja, dit zijn uitzonderlijke tijden, het is een zaak van leven of dood. Ik ben er blij mee, en toch, zijn al de zaken waarover werd gekibbeld dan niet zó belangrijk?

De coronacrisis heeft iedereen getroffen, rijk en arm. Het verschil hiertussen is dat het bij de ene pijn doet en bij de andere de doodssteek is. En dat, dat heeft onze regering wel beseft.
Er worden steunmaatregelen beloofd en al gauw hoor je over de radio hallucinante cijfers klinken. Veel getroffen sectoren krijgen steun en ook werklozen en mensen met minder inkomen kunnen hulp verwachten. Zo kan je je lening voor 6 maand uitstellen, zijn er water en elektriciteitspremies betaald, krijg je een werkloosheidsuitkering, …

Ook mijn gezin is getroffen door corona en met de maatregelen van de overheid komen we een heel eind. Durven we ook daar eens naar te kijken en benoemen dat dit wel goed is?

Steun tijdens de eerste wereldoorlog

Ondanks dat Nederland neutraal was, werd de oorlog ook daar gevoeld. Werkloosheid was vooral in de steden een probleem en er ontstonden ‘oorlogsarmen’. De Nederlandse regering kende hulp toe aan allen die door de oorlog getroffen waren. Op initiatief van koningin Wilhelmina en met samenwerking van minister Treub wordt het Koninklijk nationaal steuncomité opgericht dat de coördinatie van de hulp moest regelen. Zo was er werkverschaffing waarbij gemeenten werk aanbieden met arbeidstijden en beloningen. Voor wie zich daar niet bij kon aansluiten stonden er andere vormen van tijdverdrijf open als ontwikkeling en ontspanning. Zo konden werklozen gratis boeken lenen uit de bibliotheek.



Ik ben blij dat in tijden van crisis ook aan hen wordt gedacht die niet rondkomen. Tussen toen en nu is er niet zo veel verschil, armen zijn er altijd, slachtoffers van de situatie ook.
Er is altijd kritiek op vormen van hulpverlening, dat de steun ontoereikend is, of slecht is verdeeld. En ja, vaak is het niet genoeg of slecht verdeeld. Maar laten we dankbaar zijn dat steun er wel is.

Veel liefs!
Liene

P.s. Dit was mijn laatste blog. Bedankt om me te volgen!


Bronnen:



Reacties